Stranden op Bonaire blijven openbaar terrein
Door uitgifte van gronden in erfpacht langs de kust en de bebouwing daarvan, wordt de kuststrook steeds minder toegankelijk voor de lokale bevolking. Stranden zijn echter openbaar terrein en de vrije toegang ervan kan niet zomaar worden verminderd.
Dat meldt de afdeling Voorlichting van het Eilandgebied Bonaire namens de commissie marien milieu. Eigenaren van een stukje grond langs de kust hebben vaak de neiging om hun erf afscheiding, de muur of het hek langs hun terrein, tot op het strand door te trekken. Daardoor wordt de vrije toegang tot het strand verminderd. Dat is dus niet toegestaan want de `stranden der zee' zijn openbaar.
Een strand kan niet zomaar aan de openbaarheid kan worden onttrokken. Ook niet door het Bestuurscollege. Alleen als de eilandsraad in een eilandsverordening heel uitdrukkelijk bepaalt dat een strand bijvoorbeeld in erfpacht wordt gegeven of verhuurd of verkocht, kan de vrije toegankelijkheid worden aangetast. Dat is bepaald in een landsbesluit waarin staat dat `stranden der zee' eigendom zijn van het eilandgebied. In artikel 26 van Boek 5 van het Burgerlijk Wetboek van de Nederlandse Antillen is vastgelegd dat `beperking van de openbaarheid van stranden door vervreemding, bezwaring, ingebruikgeving of anderszins, een bij eilandsverordening te verlenen bijzondere toestemming behoeft. Wat wordt dan precies verstaan onder een strand. Waar begint een strand en waar eindigt het? Hierover is een rechterlijke uitspraak, die vrij vertaald luidt dat het strand van de normale laagwaterlijn tot daar waar de natuurlijke begroeiing begint loopt of waar een zeewering begint of waar sinds jaar en dag bebouwing staat.
Bron Amigoe 9 september 2008


Laatste reacties